Hugo Snabilie

Giving people a chance to educate and develop themselves, is a major passion in my professional life for more than 40 years.

These days I am an engaged advisor and board member for institutions and people that I believe in. My interest in other cultures is still a driving force in my activities for PUM and my second home in Czechia.



Mijn missie:

Mensen verbinden aan onderwijs en maatschappij.

Nieuwste blog post

Karibu

07 Januari 2019

Karibu; "welkom en tot je dienst" in het Swahili, is de titel die ik deze blog over mijn PUM-missie naar Tanzania geef. Karibu, omdat ik mij zeer welkom heb gevoeld bij de mensen van de organisatie Jobortunity en bij het gezin van de directeur/oprichter, waar ik bijna twee weken verbleef.

Iedere PUM-missie is anders, dat maakt het vrijwilligerswerk voor PUM ook zo interessant. Het was mijn eerste bezoek aan Tanzania en aan Oost-Afrika. In mijn hoofd vergeleek ik mijn eerste indrukken met Niger (mijn eerste PUM-missie in 2013), Aruba, waar we van 1978 tot 1984 woonden en Suriname waar ik ook redelijk veel geweest ben.

Mijn indruk nu is dat Tanzania het dichtst bij Suriname komt. De gebrekkige infrastructuur, de vele mensen op straat, met en zonder allerlei handeltjes en kleine bedrijfjes in houtbewerking, lassen, cementblokken maken, een koe of een paar geiten etc. En dat in een prachtige groene omgeving, waarin vrijwel niemand echt honger lijdt. De regio Arusha heeft bovendien een aantal nationale parken en schitterende, hoge bergen als de Kilimandjaro en Mount Meru, dus ook het toerisme is een belangrijke factor.

Bij Jobortunity trof ik een moderne organisatie met betrokken medewerkers, die in de afgelopen tien jaar zelf een sterk concept heeft ontwikkeld, dat zich in de praktijk heeft bewezen. Bijzonder is dat hoewel de omstandigheden in de regio Arusha in Tanzania heel andere zijn dan in de regio Noord- Kennemerland in Nederland, er veel overeenkomsten zijn tussen Jobortuinity (www.jobortunity.org) en De Oude Keuken in Bakkum (www.deoudekeuken.net).

Beide organisaties werken voor kwetsbare doelgroepen, mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt en vallen binnen de EU-definitie van “social enterprise”. Door opleiding, begeleiding en training vergroten beide organisaties de kansen van deze mensen op werk, bestaan en geluk. Hoewel de arbeidsmarkt in de beide regio’s zeer verschilt, wordt hiermee toch ook voldaan aan de behoefte van het bedrijfsleven aan opgeleid personeel, al gaat dat lang niet altijd gemakkelijk.

Beide organisaties bestaan ongeveer 10 jaar, zijn door de huidige directeur opgericht (beide dames) en hebben niet alleen bewezen bestaansrecht te hebben, maar zijn ook uitgegroeid tot de actuele omvang en een stabiele organisatie. De vragen van dit moment zijn zeer vergelijkbaar; hoe verder? De wil om te groeien om nog meer impact te kunnen maken, maar hoe (er zijn fysieke beperkingen aan de huidige locatie), welke producten en diensten, in welke rechtsvorm, met welk personeel, etc?

De positie van de directeur/oprichter speelt in beide gevallen ook een rol. Gedreven door passie hebben de twee dames een organisatie opgebouwd door veel te pionieren. Dat vereist naast passie, vindingrijkheid en doorzettingsvermogen, competenties die zij beide in ruime mate bezitten. Maar zijn het dezelfde competenties die het leiden van een bestaande organisatie vereisen? Biedt het directeurschap van de lopende organisatie voldoende uitdaging aan deze dames? Ik denk het antwoord te weten, maar het is natuurlijk aan hen om deze echt te kunnen beantwoorden.

Ik ben door de opdracht bij Jobortunity in Arusha, die wat mij betreft nog niet geheel is afgerond, in de gelegenheid geweest te adviseren op de strategische koers voor 2019-2024, en kan dat goed gebruiken voor strategische plannen elders, bijvoorbeeld De Oude Keuken. Wat wil je nog meer?





meer posts...